Encyklopedia Rowerowa

Witamy w największym polskim zbiorze haseł rowerowych. Wybierz literę, na którą zaczyna się hasło lub wpisz do paska wyszukiwarki szukane słowo. Zachęcamy także do korzystania ze spisu tagów.

Encyklopedia Rowerowa zawiera obecnie prawie 500 haseł związanych z rowerami.

W lipcu 2012 roku EncyklopediaRowerowa.pl została Złotą Strona Tygodnia w rankingu tygodnika Wprost.

Typ tylnej przerzutki Shimano z odwrotną sprężyną w stosunku do wersji klasycznej zwanej top-normal. Sprężyna rozluźnia się (czyli zmniejsza długość) podczas schodzenia na coraz niższe zębatki. Skutkuje to tym, że wodzik przerzutki w stanie spoczynkowym (przy luźnej lince) znajduje się nad największą zębatką. Zaletą takiego rozwiązania jest łatwiejsze redukowanie przełożeń przy jeździe pod górę.

Po raz pierwszy (*) firma Shimano zastosowała Rapid-Rise w 1998 roku w grupie XTR w przerzutce tylnej RD-M951 (-GS oraz -SGS). Rozwiązanie low-normal nie zdobyło popularności i dzisiaj są oferowane tylko pojedyncze modele w tej technologii.

Pojęcia low-normal oraz Rapid-Rise oznaczają dokładnie to samo. Pojęcie Rapid-Rise pojawiło się w 1998 roku, a od 2003 zostało zastąpione oznaczeniem low-normal.

(*) Tak naprawdę zupełnie pierwsze przerzutki produkowane w latach 40. i 50. posiadały sprężynę ciągnącą wodzik w kierunki największej zębatki (tak samo jak obecnie w przerzutkach low-normal/rapid-rise). Po wynalezieniu pantografu w 1964 przez firmę Suntour odwrócono kierunek i odtąd w zdecydowanej większości tylnych przerzutek sprężyna ciągnęła wodzik w kierunki najmniejszej zębatki.